د عبدالرحمن باباد ژوندليک
 

رحمن بابا په ( ١٠٤٢ ) هجري کي په يوه غريبه کورنۍ کي زېږېدلئ دئ، په قوم مهمند او د پلار نوم يې عبدالستار دئ. دی په ( بهادر کلي ) کي اوسېدئ. عبدالرحمن په خپله زمانه کي يو صوفي مشربه سړی وو. ډېر شعرونه يې ويلي دي.
د رحمان بابا شعرونه د خلکو ډېر خوښ دي، خلک دده په شعرو باندي پالونه اچوي. رحمان بابا په ( ١١١٨ ) هجري کي مړ سوئ دئ.
رحمان بابا د دنيا کارونه نه کول. دی به تر يوې وني لاندي ناست وو او شعرونه به يې ويل چي د هغه کلي خلک تر اوسه پوري هغې وني ته د قدر په سترګه ګوري.
د رحمان بابا شعرونه ډېر ساده او اسانه دي. اخلاقي، ديني، اجتماعي او تصوفي شعرونه يې ويلي دي. دده د شعرو کتاب د ټولو پښتنو خوښ دئ او په لوړه سترګه ورته ګوري
  

خوی که		که صورت  محمد
تاسره		غزل
چي مـــــدام		تل به نه وي
سپين مخونـــــــه		هسے مست يم
نن نګار		ای زما د زړه آرامـــــــــــــه
که دا ستا د خاطر مينه		له هغو ســــــــره
		که نظر پـــــه