ليلو ته ليک

له غــــــــرونـــواخـــــوا لـــــــه سيندونواخوا

يــــــــه دڅپـــــــــې غـــــونــــدې اوترې ليلو

دليـــــــــونــــــي زړګـــــــي ســـــلام درليـــږم

نارې مې واوره مــــــــساپـــــــــرې ليـــــــلو

*  *  *

يـــــــوداچــــــــې ښکلې جــامې مه اغونده

بل پــــــــه وربـــــل کـــــې دې ګلونه مه ږده

دانظروږي ګـوربــــــــتان خــــــــــو ويــــــنې

لکه دزرکې قـــــــدمـــــــونـــــــــــه مـــــه ږده

*  *  *

لــــــــه سپين رخسارنـــــه دې غـــباردسفر

دسپين ټيکري په پيڅکه مــــــــه پـــاکـوه

لکه ږلۍ به وري ستـــــــرګـــــــې پـــــــرتـــا

پـــراننـــــــــګوګــــــــــلونــــــه مـــــــــــه وروه

*  *  *

لــــــــــکه پــــــــــه ګـــــــردکــــې دباروتوپټه

دخپل وطن دسپوږمۍ رنـــــــګ واخــــله

سردې پردي پـــــــاچـــــاتــــه ټيــــت مه شه

دعــــــــــادکـــــــــــلي لـــــــــه ملنـــګ واخله

*  *  *

ليــــلوپـــــــه خپل ښايست کې پټه ښه يې

څودسپېروستـــــــــرګــــــودرپــــــام نه شي

خدای مه کړه وران دې دخپل ســـردپاسه

پرتادخــــــــپلې ښکــــــــــلابـــــام نــــه شــي

*  *  *

ليلوزمــــــــالاس بــــــــــه درونــــــــه رســـي

چې درته غردسپـــــېلنـــــولـــــوګــــی کــړم

چې ستاله ښـــــــکلي مـــــــخ يـــې وتمبوم

چې نظرونـــــــــه دسپــــــــــېرولــــوګی کـړم

*  *  *

زمالاســــــــونـــــــه پــــــــه زنځيـــــــرتــــړلي

خوبــــــــياهـــــــم تـــــاتــه له دعانه ډک دي

د هرورغوي مې خـــــــــطونــــــه ريــــــږدي

زمادخپـــــــــل زړه لــــــه درزانـــــه ډک دي

*  *  *

ته چې غبــــــــــارلــــــــــــه ايـــــــينوپــاکوې

دخريدارپه نــــــــــــظرځــــــــــان تــــه ګورې

فکردې وي چې داغ پــــــــــه زړه وانــخلې

ډک دغاټولوبــــــــيابــــــــــان تــــــــه ګـورې

*  *  *

داخپل ژوندون به درته وران ښکاريــــږي

خوته يوباغ يې پـــــــه دې وران کـــلي کې

دمرورو پـــــــــسرلــــــــــو پـــــــــه شــــــــانې

په دې رنځـــــورغــــونـــدې خزان کلي کې

*  *  *

مادرته نه وې چې بيــــــــماره بـــــــه شـــــې

پردی وطن دی په سيــــــــنګارڅـــــه کوې

خپله ښکلاپه زړه کې پــــــــــټه ســـــاتـــــه

دشنوبنګړوپه شرنـــــــــګهــــــارڅــــه کوې

*  *  *

په دسمال وتړه بــــنګړي دمــــــــــــړونــــــد

په کې بندي کړه ليـــــــــونــــــــــي راګــــونه

نه چـــــــې دچـــــاغـــوږونه څک شي درته

زړه کې لمبه کړه سپـــــېلنــــــي راګـــــــونه

*  *  *

سترګوته نيم ســــــــــلايــــــــــي مـه ورکوه

پام په لجرومې چې غـــــرض ونـــــــه کړې

کـــــــړۍکـــــــــړۍ څڼــــــې پــرېشانې ساته

په دغې لومې چې غرض ونـــــــــه کــــــړې

*  *  *

د لاالـــــــــه الالله پــــــــــــــــــــــــه ذکــــــــــــــر

پاکه ســـــــــتره اومقــــــــــدســـــه ګــــرځـــه

بس په صدف کې مـــــــرغــــــــلره بــــه يـې

لرې له خاره او لــــــــــه خســــــه ګـــــرځـــــه

*  *  *

دغـــــــه يـــوڅوشپې دي بس تېرې به شي

په خپل وطـــــــن کـــــې بـــــه رڼاخوره شي

لکه دزاڼــــــــې بـــــه پــــــــرواز راوکـــــــړې

ستادراتللوبــــــه غـــــوغــا خـــــــــوره شي

*  *  *

وي به ورغـــــــوي ستـــــــــا،هندارې دجم

ډک درازونـــــــــوکټــــــــــوري بـــــه راوړې

درته به خاندي يـــتيـــــــــمان زخـــــــمونــه

خوږه دمــــينې ټــــــــــکوري بــــــــه راوړې

*  *  *

په خپل وطـــــــن کــــــې به سرشاره ګرځې

زمادتوروغرونوســــــــپــــينې  بــــــــــــازې

زمادزړه پــــــرچــــــــګس کېـــــــږده پـنجې

زمادخپــــــــــــل وطــــــــــن دميــــنې بــازې

 

١٣٨٥-٢-١٦کابل خيرخانه مېنه