 |
 |
مچ دزمرې سترګي شکوې ماشی داوښ وینه خدایه ! ستا عجیبه دنیا توره ده که سپینه مړ لسو ګیدړو ببر شیر په بونډې چرګه کړ سپور شغال په پړانګ دی دغرڅو ښکارله ځینه پریوځې چواړې ته ځان ګا ڼه په رتې زورکړې ښکلې ستا دګوتو جوړه ځوانه نازنینه ناسته ده دډم دلندن لور په سرو وریښمو کښې لور دلوی شیرشاه لور ئې په لاست دی لو له ځینه مست مغروره سر دپښتون ټیټ سترګي ئې ښکته دې شرم داسی شرم چه شرمونه شرموینه
|
 |
|
|